Samorządowe Przedszkole nr 151 z oddziałami integracyjnymi w Krakowie
Strona głowna  /  ŻABKI
ŻABKI

 

PRZYDATNE MATERIAŁY

 

Edukacyjne gry dla dzieci - ciufcia.pl

 

platforma edukacyjna - squla

 

Rysowanie po śladzie - karty pracy 

 

Grafomotoryka - wiosenne zwierzęta - (zobacz, pobierz lub wydrukuj)
 

 

Nowe Przygody Olka i Ady (czterolatki)- karty pracy

 

Nowe Przygody Olka i Ady  (sześciolatki) - karty pracy 

 

 

 

TYDZIEŃ I (23-27 MARCA)

 

1.Poznawanie ciekawostek na temat obrzędów związanych z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny.

 

 Dawniej na wsiach, gdy kończyła się zima, przynoszono nad rzekę słomianą, dużą kukłę, którą topiono lub palono. Nazywaną ją Zimą, Marzanną, Moreną, Marzaniokiem, Śmiercichą,  Śmietką, Śmierteczką. Nazwy te kojarzą się ze śmiercią, ponieważ marzannę uważano za uosobienie śmierci, zimy, chorób. Ludzie byli przekonani, że jej utopienie spowoduje nadejście wiosny. Marzannę wynoszono ze wsi całą gromadą. Robiono to po zabawie albo w jej trakcie. Niesiono ją, trzymając wysoko, lub wywożono na taczkach. Topiono ją po wcześniejszym rozebraniu. Wierzono, że oddanie kukły władcom wód spowoduje urodzaj na polach.

   

2. Marzanno – ty zimowa panno. Ciebie z zimą żegnamy, a wiosnę –witamy' praca plastyczna.

Wokól patyka układamy słomę, kilka źdźbeł wkładamy w poprzek i zawiązujemy mocno sznurkiem. Mamy już wówczas konstrukcję kukły. Formujemy z gazety kulę na głowę, którą przymocowujemy sznurkiem do patyka. Głowę owijamy żółtą bibułą, zawiązujemy, naklejamy oczy i usta z bibuły. Robimy sukienkę, wiążemy ją kokardkami z bibuły, na rękach zawiązujemy kolorowe, bibułkowe wstążki, na głowie naklejamy bibułkowe włosy, robimy opaskę z kokardką również bibułkową.

 

3. Zabawa słowna. Rodzic cicho wypowiada kolejne litery alfabetu, a dziecko w dowolnej chwili mówi: stop. Dziecko podaje określenie, jakie według nich pasuje do wiosny. Musi ono zaczynać się na głoskę, na której zatrzymał się rodzic. np. k – wiosna jest kolorowa, p – wiosna jest pachnąca, s – wiosna jest słoneczna, r – wiosna jest radosna

 

4."Słuchanie wiersza Bożeny Głodkowskiej ,,Wiosna i moda''.

 

Pod koniec zimy wiosna wyjęła żurnali stosik.

w co mam się ubrać? – dumała

co w tym sezonie się nosi?

Założyć sukienkę w kropki? A może golf?

No i spodnie? Co wybrać, by być na czasie i nie wyglądać niemodnie?

Torebkę wziąć czy koszyczek?

Na szyję apaszkę cienką, na głowę  kapelusz z piórkiem

 czy lepiej beret z antenką?

(W tym czasie... – Gdzież ta wiosna?

 – pytali wszyscy wokół.

 Zaspała? Zapomniała? Nie będzie jej w tym roku?)

 I przyszła w zielonych rajstopach,

 w powiewnej złocistej sukience

 i miała wianek z pierwiosnków, a w ręce trzymała kaczeńce.

 I pachniała jak sklep z perfumami – wszak była calutka w kwiatach,

sypała płatkami jak deszczem – i tak już zostało do lata.

 

5.Rozmowa na temat wiersza.

 − Jaki problem miała wiosna?

 − W co postanowiła się ubrać?

 −Jak wyglądała?

 

6.Pani Wiosna – praca plastyczna

Z ozdobnego talerzyka (np. w kropki) wycinamy sukienkę, a z kolorowego papieru głowę. Oba elementy przyklejamy w środkowej części kartonu. Doklejamy włosy - kawałki włóczki, oczy - gotowe elementy, dorysowujemy elementy twarzy. Kończyny formujemy z kolorowej włóczki. Bociana umieszczamy obok Pani Wiosny. Wykonujemy go z płatków higienicznych, kolorowego papieru i czerwonych drucików kreatywnych. Na dole kartonu doklejamy kawałek kolorowej serwetki z wiosennymi motywami. Chmury wycinamy z papierowych serwetek i malujemy je lekko suchymi pastelami. Całość ozdabiamy gotowymi elementami np. kwiatki, motylki, słoneczko itp. zgodnie z inwencją twórczą dzieci.

 

7.Zabawa ,,Szukamy rymów do wiosennych słów''.

 Rodzic wymawia słowa kojarzące się z wiosną, a dzieci podają do nich rymy. wiosna – sosna, radosna  skowronek – dzwonek. sasanka – pisanka krokus – hokus-pokus itp.

Można wykorzystac wierszyk:

Lata osa koło................nosa.
Radują się dzieci, gdy słonko mocno .......................świeci.
Za chwilę zakwitną żółte .......................żonkile.
Drzewa koronę zdobią pączki....................zielone.
Piękna i radosna przyszła do nas.........................wiosna.
Leci muszka koło..................uszka.
Ten kwiatek nazywa się .............bratek.
Wlazł kotek na ...................płotek.
Ryby pływają, a ptaki .............latają.
Kwitną na łące kwiatki................pachnące.

 

8.Zadania m matematyczne- motyle i kwiaty.

 Liczmany, np. klocki. R. przedstawia dzieciom sytuacje, np. Pewnego dnia zakwitły na łące 2 stokrotki; następnego dnia zakwitły jeszcze 3. Ile stokrotek zakwitło na łące?

Tak samo postępują przy kolejnych zadaniach. − Na łące rosło 8 stokrotek. Dzieci zerwały 4 stokrotki. Ile stokrotek zostało? − W słoneczny dzień nad łąką fruwały 4 motylki cytrynki. Za chwilę przyleciało jeszcze 6 motylków. Ile motylków fruwa teraz nad łąką? − Na kwiatach siedziało 10 motylków cytrynków. 3 motylki odfrunęły. Ile motylków zostało na kwiatach?

 

9.Układanie zdań przeczących do podanych zdań twierdzących.

 R. mówi zdania, a dzieci podają przykłady zdań przeczących. Kilka przykładów zdań przeczących (do podanych) podaje R. −W sklepie warzywniczym kupimy buty. − W sklepie warzywniczym nie kupimy butów. − W piekarni kupimy mleko. − W piekarni nie kupimy mleka. − Mama zamówiła w cukierni tort. − Mama nie zamówiła w cukierni tortu. − Ala ma w koszyku bułki i chleb. − Ala nie ma w koszyku bułeki chleba.

 

10a Karty pracy, cz. 3, s. 52–53.

Nowe Przygody Olka i Ady  (sześciolatki) - karty pracy 

 Nazywanie oznak wiosny przedstawionych na zdjęciach (zając z młodymi, krokusy, lecące bociany, przebiśniegi, motyle cytrynki, kwitnące wierzba i leszczyna, kra, skowronek, czajka, deszcz). Słuchanie wiersza L. Łącz Już. Nauka wiersza fragmentami, metodą ze słuchu. Rysowanie po śladach rysunków motyli. Kolorowanie ich tak, aby przypominały motyla cytrynka.

10b Karty pracy, cz. 2, s. 19-24.

           Nowe Przygody Olka i Ady (czterolatki)- karty pracy

Kontynuwanie rytmów symboli pogodowych. Łączenie fragmentów obrazka z jego całością (Olek i Ada na skaczą po kałużach). Określaniefunkcji parasola, ozdabianie wedgług własnego pomysłu. Rysowanie kropli deszczu po śladach. Ćw. matematyczne - uzupełnianie gałązek o brakujące liście. Poznawanie oznak wiosny określając je na obrazkach. Kolorowanie  krokusa według wzoru.  Ukłądanie w kolejności etapów rozwoju krokusa. 

 

11.  Ćwiczenie oddechowe – Łąka wiosną. Dla każdego dziecka: kolorowy kwiatek z bibuły, zielona kartka, słomka. Dzieci zajmują miejsca przy stolikach. Przed każdym dzieckiem na stoliku leżą wycięte z bibuły kolorowe kwiatki oraz zielona kartka – łąka. Zadaniem dzieci jest przeniesienie jak największej liczby kwiatków na swoją łąkę za pomocą słomki.

 

12.  Sadzenie kwiatów. Dla każdego dziecka: doniczka, rękawiczki ochronne, cebulka kwiatowa tulipana lub krokusa, kartka, kredki. Oglądanie cebulek kwiatowych, porównywanie ich wyglądu, wypowiedzi dzieci o tym, czego potrzebuje roślina do życia. Sadzenie cebulek w doniczkach oznaczonych etykietkami z rysunkami tulipana i krokusa, wykonanych przez chętne dzieci. Codzienne pielęgnowanie, obserwowanie wzrostu roślin; dzielenie się swoimi spostrzeżeniami.

 

13. A teraz pora na "Wywiad z Bocianem" - oglądaj

 

14.  Zagadki Mam nadzieję, że wiecie, jakie ptaki przylatują wiosną do Polski. Rozwiążcie proszę o nich zagadki, a nazwy ptaków podzielcie na sylaby.

 Nogi ma czerwone, cienkie jak patyki,
A po nasze żabki przybył aż z Afryki. (bocian)

 Śpiewa wysoko piosenki do słonka,
Głos ma podobny do drżenia dzwonka. (skowronek)

Ten ptaszek, choć tak malutki,
Wielkie na niebie czyni kółka,
A nazywa się ……….. (jaskółka)

 Siedzi sobie na buku
Woła kuku, kuku. (kukułka)

Wraca do budki lęgowej na drzewie
I czeka z radością na panią szpakową. (szpak)

 

15.   „Co lubi wiosna”  - przeczytajcie wyrazy samodzielnie albo z pomocą i wybierzcie właściwy, a dowiecie się co lubi wiosna.

 

Wiosna lubi

motyle, lody, bazie, auta, ptaki, narty, skowronki, sikorki, listki, klocki, sasanki, cukierki, tulipany, kredki, przebiśniegi, astry, biedronki, bałwana, pierwiosnki, kokosy, krokusy, buty, zawilce, banany, słońce, lalki, stokrotki, sople, trawę, zimę, żabki, pingwiny, podbiał, sanki, krople wody, śnieg.

 

16. Wiosna lubi motyle a czy ty umiesz narysować motyla?

      Możasz nauczyć się tutaj -> Jak narysowac motyla

 

17. Grafomotoryka - wiosenne zwierzęta - (zobacz, pobierz lub wydrukuj)

 

 

TYDZIEŃ I (16-20 MARCA)

 

Marcowa pogoda

Cele główne

• rozwijanie mowy,

• poznawanie zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla przedwiośnia,

• dokonywanie analizy i syntezy słów,

• rozpoznawanie i nazywanie poznanych liter,

• rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej.

 

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby „W marcu jakw garncu”.

 

„W marcu jak w garncu” mawiamy, kiedy chcemy powiedzieć, że trudno przewidzieć
marcową 
pogodę. Jest bardzo zmienna. To pada śnieg, to deszcz, to słońce
grzeje radośnie, to znowu  
kulki gradu lecą z nieba na zadarte głowy przechodniów.
Kto tę pogodę tak wymieszał? 
– zapytacie.

W bajce znajdziecie odpowiedź.

Dawno, dawno temu żył sobie król, który miał cztery córki: Wiosnę, Lato, Jesień,

Zimę. Każda posiadała dar sprowadzania innej pogody. Wiosna rozgrzewała ziemię

ciepłym wiatrem, Lato promieniało słońcem, Jesień moczyła deszczem, a Zima

sypała śniegiem garściami. Siostry mieszkały wraz z ojcem, królem, w Pałacu

Czterech Por Roku. Zajmowały odległe skrzydła budynku i unikały się wzajemnie,

ponieważ nie przepadały za sobą. Ogromnie się różniły. Na domiar złego wszystkie

miały to samo marzenie: każda pragnęła objąć tron po ojcu, królu, i władać pogodą

na Ziemi. Niestety, tron był tylko jeden.

Gdy król się zestarzał i śmierć zabrała go do krainy umarłych, między siostrami

rozgorzał spor. To jedna, to druga zasiadała na tronie, ale żadna długo na nim

nie pozostała. Wraz ze zmianą władczyni zmieniała się również pogoda.

Wiało, grzmiało, zamarzało i rozmarzało – wszystko prawie równocześnie.

To było nie do zniesienia. Cierpiały rośliny i cierpiały zwierzęta. Najstarszy

z niedźwiedzi udał się do leśnego zamczyska braci miesięcy i poprosił ich

o pomoc.

– Między królewnami trwa walka o tron. Zniszczą całą planetę, jeśli ich nie

powstrzymacie – rzekł z troską.

Miesiące obiecały porozmawiać z kłótliwymi pannami i przerwać niszczący spor.

Po wielu dniach trudnych rozmów udało się doprowadzić do podpisania rozejmu.

Siostry zgodziły się na równy podział władzy. Będą zasiadać na tronie w kolejności:

Wiosna, Lato, Jesień, Zima, a gdy minie rok, znowu Wiosna obejmie władzę nad

pogodą, by po trzech miesiącach oddać ją Latu.

Wydawało się, że siostry są zadowolone z rozejmu. Każda dostała swój czas

królowania. Wiosna objęła panowanie jako pierwsza i w czerwcu ustąpiła miejsca

Latu, to zaś we wrześniu oddało władzę Jesieni. W grudniu zapanowała Zima,

która w marcu powinna oddać tron Wiośnie. Niestety, nie oddała. Wiosna zapukała 

do sali tronowej troszkę za wcześnie, co bardzo Zimę rozgniewało. Wypuściła

z uwięzi najmroźniejsze wiatry, aby przepędziły siostrę spod drzwi. Przemarznięta

Wiosna zadrżała z oburzenia i oblała Zimę deszczem. Kłótnia sióstr nie miała końca.

– Trzeba je pogodzić – zdecydowały miesiące i wyznaczyły brata Marca na negocjatora.

Nie był to najlepszy wybór, ponieważ Marzec należał do wyjątkowo niezdecydowanych

miesięcy. Kiedy stanął między siostrami i zaproponował rozejm, Zima popatrzyła

na niego z ukosa. – Dobrze. Pod warunkiem że w marcu królować będzie ta z nas,

którą bardziej lubisz – powiedziała przebiegle, gdyż uważała, że jest najpiękniejsza,

więc nie można jej nie lubić.

Marzec się speszył. – Ja? Chyba... nie wiem... obie lubię? – bąknął zbity z tropu.

– Namyśl się, byle szybko! – rzekła zniecierpliwiona Zima, której zrobiło się trochę

za gorąco w towarzystwie Wiosny.

Strapiony Marzec westchnął. – Tak, tak, już myślę. Hm... ha... hm...

– No?... – Zima przeszyła go chłodnym wzrokiem.

– I co? – ponaglała go także Wiosna.

– Ha... hm...

– Dopóki nie zdecydujesz, w marcu będzie jak w tym garncu! – Zima wskazała

gar wiszący nad ogniskiem na pałacowym dziedzińcu. Coś w nim bulgotało,

mruczało, syczało i kipiało. Marzec rozłożył ręce. – Nie umiem tak szybko

zdecydować. Dajcie mi więcej czasu – poprosił i pogrążył się w zadumie.

Czas mija, Marzec posiwiał, wyłysiał i zapuścił długie wąsy, jednak wciąż

nie dokonał wyboru.

 

 Rozmowa na temat opowiadania.

−− Jakie imiona miały córki króla?

−− Jaki dar miała Wiosna, jaki Lato, Jesień, Zima?

−− Co robiły siostry po śmierci ojca?

−− Czy Zima i Wiosna przestrzegały rozejmu?

−− Kto miał je pogodzić? Czy Marcowi się to udało?

 

Utrwalanie nazw pór roku oraz miesięcy w kolejności

 

Analiza i synteza słuchowa słowa cebula.

Dziecko dzieli słowo cebula na sylaby i na głoski. Liczy sylaby i głoski w tym słowie.

Podaje inne słowa rozpoczynające się głoską c (cytryna, cukier, cement…), mające ją na końcu (koc, noc, walec…) i w środku (abecadło, baca, kucyk…).

 

Budowanie schematu słowa cebula.

Dziecko układa tyle kartoników, ile sylab słyszy w słowie cebula – rozsuwa kartoniki i mówi głośno sylaby. Następnie układa tyle kartoników, ile głosek słychać w słowie cebula, wymawia głoski głośno, dotykając kartoników.

 

 

Łączenie głosek wskazanych liczbami.

Rodzic umieszcza obrazki (CYTRYNA, TELEFON, PARASOL, BAŁWAN), a pod nimi liczby (ODPOWIEDNIO 1, 2, 7,5 ). Dziecko dzieli nazwy obrazków na głoski, wymienia głoski wskazane liczbami, łączy je i podaje imię – Cela.

Dziecko dzieli imię Cela na sylaby, a potem na głoski. Układa z kartoników schemat imienia.

 

Ćwiczenie ruchowo-graficzne Marzec.

Dziecko:

Tutaj kropla                       rysuje obiema rękami w powietrzu kontur kropli,

i tam kropla,                  tak samo jak wyżej,

parasolka                            rysuje obiema rękami w powietrzu kształt parasola,

już mi zmokła.

Tu wiatr wieje                    stoi i porusza podniesionymi rękami (jak konary drzew

i tam wieje,                         poruszane wiatrem),

sypnie śniegiem,                stoi z podniesionymi do góry rękami, zaciska dłonie, a potem

                        prostując palce,

deszczem leje.                    poruszając palcami, naśladuje padający deszcz.

 

Kończenie zdań – tworzenie porównań.

Śnieg jest biały jak… (mąka, papier, kreda…)

Deszcz jest mokry jak… (woda, mgła…)

Burza jest groźna jak… (lew, tornado…)

 

Słuchanie wiersza Marii Terlikowskiej Kolorowe koła.

Spójrzcie uważnie dookoła,

wszędzie są kule i koła.

Kół co niemiara, kul co niemiara.

Jest koło! Tarcza zegara.

Wesoło koła turkocą

pod starodawną karocą.

Na drogach świecą się jasno,

błysną i gasną, błysną i gasną.

A tutaj koło przy kole:

wagon, semafor – to kolej.

A kiedy koł jest tak dużo,

po prostu pachnie podrożą.

Kulę każdy nadmucha –

od babci do malucha.

Zrobimy z mydła pianę

i będą bańki mydlane.

Ojej, przepraszam, omyłka.

To już nie bańka – to piłka.

Tu mamy kulę armatnią,

niemodną wprawdzie ostatnio.

Sypią się kule, kuleczki,

wiśnie, a może porzeczki.

Nitka, na nitce kulki.

Czyje korale? – Urszulki.

Balon

to kula z gondolą.

Lećmy!

Państwo pozwolą.

W balonie było przyjemnie,

lecz pora wracać na Ziemię.

Noc właśnie Ziemię otula.

A Ziemia – to co?

Też kula. (…)

 

Wyjaśnianie znaczenia słów: gondola, semafor, staroświecka.

Rozmowa na temat wiersza.

- Jakie przedmioty w kształcie koła zostały wymienione w wierszu?

− Jakie przedmioty w kształcie kuli zostały wymienione w wierszu?

 

Określenie różnic między kołem a kulą.

Dziecko bierze między dłonie kartonowe koło. Powinno dojść do wniosku, że

koło jest płaskie, prawie go nie czują między dłońmi. Potem bierze piłeczkę.

Tu odczucia są inne: piłeczka zajmuje już trochę miejsca (przestrzeni),

nie jest płaska jak koło. Potem dziecko rzuca kartonowe koła na podłogę.

One upadają i leżą. Następnie rzuca piłkę w kształcie kuli.

Ona – jak większość kul – odbija się i turla.

 

Czytanie całościowe lub samodzielne wyrazów kula, koło.

 

Zabawa badawcza – Jak powstają deszczowe chmury?

Przed zabawą należy zasłonić okna i przygotować wszystkie potrzebne materiały

i przybory. W czasie doświadczenia należy zachować szczególną ostrożność ze

względu na bezpieczeństwo poparzenia gorącą wodą. (Szklane naczynie,

talerz, kostki lodu, wrząca woda, latarka.)

Przelanie wrzącej wody do szklanego naczynia.

Nakrycie naczynia talerzem.

Ułożenie kostek lodu na talerzu.

Obserwowanie naczynia podświetlonego latarką (przy zgaszonym świetle).

• Wyciągnięcie wniosków z doświadczenia.

Para wodna unosi się do góry, tak jak parują kałuże i inne zbiorniki wodne

w ciepłe dni. Kostki lodu ochładzają parę wodną. Ona, stykając się z chłodnym

powietrzem, tworzy chmury. Chmura występuje w powietrzu w postaci kropelek

wody lub kryształków lodu. Często chmurę tworzy mieszanina kryształków lodu

i kropelek wody. W poszczególnych chmurach mogą występować krople deszczu,

śnieg, grad. Chmury są przenoszone prądami powietrza nad różne obszary, nad

którymi zalega powietrze o różnej wilgotności. W związku z tym obserwujemy

często zjawisko zanikania chmur (wyparowują) lub ich narastania. W rezultacie

obraz chmur na niebie stale się zmienia. Chmury mają różną budowę. Biorąc

pod uwagę kryterium fizycznej budowy chmur, wyróżniamy chmury: wodne,

lodowe i mieszane. Ze względu na wysokości, na jakich notuje się występowanie

chmur, wyróżnia się chmury niskie, średnie i wysokie.

 

Słuchanie wiersza Ludwika Wiszniewskiego Marzec.

 

Przyszedł dzisiaj marzec,

w białych chmurek tłumie,

chce pogodą rządzić,

lecz rządzić nie umie!

Pomaga mu zima

i wiosenka młoda.

Rano deszcz ze śniegiem,

w południe pogoda.

Nocą szczypie mrozik,

że trudno wytrzymać.

Sama teraz nie wiem,

wiosna to czy zima?

 

Rozmowa na temat wiersza.

Czym charakteryzuje się marcowa pogoda?

 

Rozmowa na temat chmur.

Jakie kształty przyjmują chmury?

Jakiego koloru bywają?

Co to są chmury? (przypomnienie)

 

Chmury są skupiskiem produktów powstałych z pary wodnej, jej skroplenia.

Często zawierają krople wody i kryształki lodu. Chmury przenoszone są za pomocą

ruchów powietrza. Występują na różnych wysokościach i mają różne kształty.

Ze względu na wysokość mamy chmury niskie, średnie i wysokie. Umiejętność

rozróżniania chmur jest przydatna do określania pogody.

 

Wykonanie pracy plastycznej Deszczowa chmurka.

Dzieci wybierają ulubione techniki plastyczne: rysowanie, malowanie, wycinanie,

wydzieranie i przedstawiają za pomocą prac plastycznych swoją ulubioną pogodę.

Prace plastyczne zbieramy i przynosimy do przedszkola po zakończeniu

kwarantanny zrobimy z nich wystawę

 

Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze.

Rodzic wskazuje poszczególne obrazki elementów pogody w dowolnej kolejności,

a dziecko wypowiada słowa, dźwięki pasujące do obrazków. Dźwięki te zostały

wcześniej ustalone. Np.

Krople deszczu – kap, kap

Kałuże – plum, plum

Strumyk – szur, szur

Chmury – och, och, och.

Burza – trach, trach.


Ostatnia aktualizacja: 2020-03-30