Samorządowe Przedszkole nr 151 z oddziałami integracyjnymi w Krakowie
Strona głowna  /  PSZCZÓŁKI
PSZCZÓŁKI

     

TYDZIEŃ I (23-27 MARCA)

 

Propozycje zabaw dziecka z rodzicem „Marcowa pogoda”.

  1. Zabawa ruchowa z elementem równowagi „Ptaki na listkach”.

Potrzebne będą wycięte liście z papieru (powinny być na tyle duże, aby zmieściły się stopy dziecka).

Rodzic wraz z dzieckiem wspólnie rozkładają na podłodze wcześniej przygotowane liście. Zadaniem dziecka jest poruszać się pomiędzy listkami np. przy muzyce (nie stając na ich), na sygnał dany przez rodzica, dziecko staje na liściu w umówiony wcześniej sposób (np. na jednej nodze, na baczność, siada po turecku itp.)

 

  1. Zabawa ruchowa z elementem toczenia „Wiosenna zabawa”.

Rodzic układa tor przeszkód z różnych elementów (mogą być butelki wody mineralnej, klocki, maskotki) zadaniem dziecka jest przechodzenie slalomem pomiędzy ustawionymi elementami (można w różnych pozycjach – czworaki, na nogach, na palcach, na piętach, przodem, tyłem, jak rak, można wymyślać dowolne opcje J) w tej zabawie możemy włączyć piłkę, którą dziecko będzie toczyło przed sobą.

 

  1. Zabawa orientacyjno-porządkowa „Świeci słońce-pada deszcz”.

Dziecko porusza się po pomieszczeniu, na hasło „świeci słońce podskakują, a gdy usłyszą hasło „pada deszcz” przykucają na podłodze.

 

  1. Słuchanie wiersza Bożeny Formy „Marcowe kaprysy”.

Zapoznanie z różnymi zjawiskami atmosferycznymi, czym się charakteryzują, wyjaśnienie znaczenia powiedzenia „w marcu jak w garncu”.

Wymieszał marzec pogodę w garze,

Ja wam tu wszystkim zaraz pokażę,

Włożę troszkę deszczu, słoneczka promieni,

Domieszam wiatru ciepłego.

Smutno by w marcu było bez niego.

Śniegu i burzy jeszcze troszkę dodam,

będzie prawdziwa marcowa pogoda.

 

 

  1. Zabawa „Sylabowe zgadywanki”.

Rodzic wymienia nazwy zjawisk pogodowych sylabami, zadaniem dziecka jest odgadnąć jakie słowo powiedział rodzic składając słowo z usłyszanych sylab. Można zmodyfikować zabawę poprzez wymawianie nazw zjawisk pogodowych a zadaniem dziecka jest podzielić słowo na sylaby, aby zabawa nie była monotonna dzieci mogą wykonywać zadania ruchowe tyle razy z ilu sylab składa się słowo.

 

  1. Zabawa plastyczna „Deszczowe chmurki”.

Dziecko rysuje samodzielnie lub z pomocą rodzica chmurkę, następnie maluje ją farbami. Mocząc palce w farbie domalowuje deszcz.

 

  1. Zabawa plastyczna „Marcowy obrazek”.

Potrzebne do tej zabawy będą słomki, farby i biała kartka. Dziecko robi na kartce kolorowe kleksy a następnie rozdmuchuje barwne plamy. Na koniec dorysowuje elementy tworzące jedną całość.

Efekt mogą być baaardzo zaskakująceJ

 

  1. Zabawa matematyczna doskonaląca umiejętność klasyfikowania. „Duże chmury, małe chmurki”.

Dziecko dzieli przygotowanie chmurki ze względu na wielkość lub kolor. Powinno zwrócić uwagę i powiedzieć czym różnią się chmury. Można włączyć element przeliczania i określania których chmur jest więcej.

 

  1. Zabawa bieżna „ Do celu i z powrotem” połączona z szukaniem kolorów.

Rodzic wyznacza trasę,linię startu i mety. Dziecko pokonuje ustaloną wcześniej drogęna końcu której są przedmioty w różnych kolorach. Zadaniem dziecka jest pokonanie jak najszybciej trasy i przyniesienie rzeczy w zadanym przez rodzica kolorze.

 

  1. „Zagadki pogodowe”.

Rodzic przygotowuje karteczki z zapisanymi zagadkami. Dziecko losuje karteczkę, słucha uważnie zagadki następnie udziela odpowiedzi. Za każdą poprawną dopowiedź dziecko może otrzymać żeton a na koniec nagrodę niespodziankę J

 

 

Widzisz je we dnie, nie widzisz w nocy.

Zimą grzeje słabo, latem z całej mocy. (słońce)

 

Choć go nie widać, znać, że siłę ma.

Łamie w gniewie drzewa, mury na niebie gna. (wiatr)

 

Jaka to pierzynka biała,

Nie z pierza lecz z wody powstała (chmura)

 

Gdy go długo nie ma wszyscy narzekają,

A gdy przyjdzie pod parasol się chowają. (deszcz)

 

 

Gdy błyska, gdy ulewa, wicher wieje, łamie drzewa,

Znak, że idzie groźna, straszna… (burza)

 

Sypał z nieba nocą całą, wszystko wokół pobielało. (śnieg)

 

  1.  „Palcem rysowane”.

Potrzebne będą tacka, ryż (lub inny sypki materiał) karteczki z narysowanymi elemantami pogody (słońce, deszcz, wiatr, śnieg itd.)

Dziecko losuje karteczkę z rysunkiem następnie paluszkiem rysuje to samo na ryży.

 

  1. Zabawa matematyczna „Układanie pogodowych  rytmów”.

Potrzebne będą karteczki z narysowanymi elementami pogody lub (słońce, deszcz, wiatr, śnieg itd.) najlepiej w większej ilości. Rodzic zaczyna układać wymyślony przez siebie rytm np.: słońce, deszcz, słońce deszcz. Zadaniem dziecka jest kontynuować zaczęty przez rodzica rytm. Następnie dziecko wymyśla swój rytm a rodzic kończy go układać.

 

  1. Ćwiczenia oddechowe „Krople deszczu”.

Potrzebne będą słomki, wycięte z papieru krople deszczu różnej wielkości, kartka z narysowaną chmurką.

Zadaniem dziecka jest układanie kropelek deszczu na kartce pod narysowaną chmurką. Dziecko może wcześniej obrysować chmurkę kredką w niebieskim kolorze i pokolorować ją.

 

  1. Ćwiczenia słuchowe.

Zabawa polega na odtwarzaniu rytmów granych na bębenku lub wystukiwanych na różnych powierzchniach. Dziecko próbuje powtórzyć wygrany rytm. Rodzic pyta dziecko czy rytm jest wygrywany szybko, czy wolno, głośno czy cicho. Po kilku próbach następuje zamiana, dziecko zadaje rodzicowi rytm do powtórzenia.

 

  1. Zabaw „ Prawda czy fałsz?”

Rodzic zadaje dziecku wymyślone przez siebie pytania. Zadaniem dziecka jest odpowiedzieć prawda czy fałsz.

  •  

Pogoda w marcu bywa kapryśna.

W marcu czasem z chmur pada deszcz a czasami sypie śnieg.

Wicher to bardzo mocny wiatr.

Ptaki odlatują do ciepłych krajów.

 

  1.  „Pogodowe bingo”.

Potrzebne są klamerki do bielizny, przygotowane wcześniej plansze (kartki) podzielone na 6 części. W każdej z nich rysujemy różne elementy pogody. Każda plansza musi się różnić przynajmniej jednym elementem.

Na jednej karcie mogą powtarzać się element. Poza planszami potrzebny będzie zestaw kart, na których powinny być elementy wykorzystane do stworzenia plansz..

Jak grać?

- rozdajemy graczom przygotowane plansze,

- wyznaczamy osobę która prowadzi grę, dostaje ona zestaw kart z elementami na planszach,

- prowadzący losuje karty i wypowiada na głos nazwę zjawiska pogodowego,

- gracz, który odnajdzie u siebie wylosowany przez prowadzącego obrazek przypina na nim spinacz,

- osoba która będzie miała klamerki na wszystkich obrazkach krzyczy „BINGO” i tym samym wygrywa.

 

 

 

TYDZIEŃ I (16-20 MARCA)

   

    Temat : „Powitanie wiosny”.

     Cele ogólne: Rozwijanie aktywności umysłowej i ruchowej.

    Cele operacyjne: Dziecko potrafi złożyć obrazek z części.

                                   Wysłucha wiersza.

                                   Zna kierunki

                                   Odgadnie zagadki wiosenne.

                                   Pozna tradycje ludowe.

                                   Dostosuje treść rymowanki do ruchów

 

1. Portret wiosny – poskładanie z części , naklejenie na kartkę i pokolorowanie obrazka.

2. Podróż do krainy wiosny dyktandem matematycznym (dwa kroki do przodu, jeden w lewo,

    trzy kroki do przodu

3. Wiersz  pt „Wiosna idzie”

„WIOSNA IDZIE” E. Szelburg –Zarębiny

 

przyleciały skowroneczki

z radosna nowiną,

żaśpiewały, zawołały

ponad oziminą:

  • Idzie wiosna! Wiosna idzie!

śniegi w polu giną!

 

Przyleciały bocianiska

w bielutkich kapotach,

klekotały, ogłaszały

na wysokich plotach:

-Wiosna! Wiosna idzie!

po łąkowych błotach!

Przyleciały jaskółeczki

kołem kołujące,

figlowały, świergotały

radośnie krzyczące:

-Idzie wiosna! Wiosna idzie!

prowadzi ją słońce.

 

4.Przyjaciele pani wiosny- rozwiązywanie zagadek

     ZAGADKI:

     Piegowata dama, po liściach chodzi od rana.

     Gdy wierszyk powiedzą dzieci, do nieba wnet poleci. (biedronka)

     

    Czerwone nogi i białe piórka,

     Przed nim do wody żaby dają nurka.(bocian)

 

     Skrzydełka ma jak płatki, choć sam nie jest kwiatkiem.

I    nad kwiatami w słońcu wesoło fruwa latem.(motyl)

 

      Skacząc po łące, szybko uciekam,

       Gdy dziób czerwony widzę z daleka.(żabka)

 

     Co to za panie mają pasiaste ubranie?

      Od nich słodki miodek na pewno dostaniesz.(pszczoły)

 

 

5 . Przybliżenie dzieciom zwyczaju topienia marzanny i robienie gaika na powitanie wiosny.

WIOSENNE TRADYCJE

 

Dawno temu wierzono, że zima sama nie odejdzie, dlatego należy ją przegnać, aby na jej

miejsce mogła przyjść wiosna. Zima, czyli czas uśpienia przyrody, była trudna zarówno dla

zwierząt, jak i dla ludzi. Wiosna uosabiała wszystko, co żywe i radosne. Aby wiosna mogła

przyjść na świat, należało pokonać zimę. W tym celu ze słomy robiono niedużą kukłę i ubierano

ją w kolorowe szmatki. Kukłę taką nazywano marzanną. Kukłę 21 marca topiono w rzece albo

palono na polu. Następnego dnia do domów przynoszono symbol wiosny – gaikmaik. Była to

pięknie przystrojona gałąź jodły lub świerku.

 Następnego dnia po utopieniu marzanny do domów przynoszono symbol wiosny – gaik-maik.

Była to pięknie przystrojona gałąź jodły lub świerku. A teraz już można zająć się

poszukiwaniami wiosny w ogrodzie, parku, na łące, w lesie. Jej pierwszy zwiastun to

najwcześniej kwitnący krzak leszczyny. Z jego nagich jeszcze gałązek zwieszają się

wiotkie bazie, z których sypie się delikatny pyłek. Niektórzy twierdzą, że wiosna

rozpoczyna się od chwili, kiedy spod śniegu wychyla się złoty, otulony delikatną koronką

zielonych listków rannik, albo drżący, biały dzwoneczek – przebiśnieg inaczej śnieżyczka.

Zaraz po nim pojawiają się podbiały, krokusy, przylaszczki, zawilce, sasanki. Pamiętajmy,

że te pierwsze wiosenne kwiaty są pod ochroną. Cieszmy nimi oczy, ale nie zrywajmy ich.

Najpiękniej wyglądają w naturze, a nie w bukiecie! Niecierpliwie czekamy również na

powroty ptaków. Bociany powinny wrócić do swoich gniazd najpóźniej do 25 marca,

w dzień Zwiastowania Pańskiego. Ich spóźnienie jest zapowiedzią nieurodzaju.

Najwcześniej powracającymi z ciepłych krajów ptakami są skowronki i dzierlatki.

Ich podniebny śpiew można usłyszeć nad polami już pod koniec lutego. W lasach na świat

przychodzą młode dziki i wilczęta.  Wiosną dobrze jest mieć oczy i uszy szeroko otwarte

na to, co dzieje się wokół. Na pewno dostrzeżemy wtedy, jak w zieleń i żółć stroją się łąki

i lasy, usłyszymy brzęczenie pszczół i szelest skrzydeł pierwszego motyla.  I choć

w marcu jak w garncu, to warto wyruszyć na spotkanie z wiosną

 

6. Wiosenny masażyk –dziecko robi rodzicowi lub rodzeństwu na plecach mówiąc

wierszyk i wykonując odpowiednie ruchy

Idzie wiosna na pola –uderzanie  złożonymi palcami raz jednej, raz drugiej ręki

Maluje na zielono dookoła-całymi dłońmi zataczanie kół raz jedną, raz drugą ręką

Kwiaty główki wystawiają –delikatne szczypanie raz jedną, raz drugą ręką

Motylki na nich przysiadają- rysowanie skrzydełek motyli

Ślimaczki powoli pełzają- rysowanie skorupki ślimaka

Do słonka się uśmiechają- rysowanie słońca

Bociany po łące stąpają-delikatnie uderzanie palcami raz jednej raz drugiej ręki

I kle, kle wołają- uderzanie zewnętrzną stroną rąk na zmianę

Żabki po łące skakają – uderzanie piąstkami naprzemiennie

I kum, kum wołają-wołanie kum, kum, kum.

 

7. „Wiosenna łąka” -praca plastyczna – dzieci nacinają paski zielonego papieru lub

bibuły i naklejają na kartkę tak aby nacięta część paska odstawała od kartki

i nachodziła na naklejony pasek. Następnie wycinają kwiatki z kolorowego papieru

i naklejają na zieloną łąkę.

 

Temat: Podróż na wiosenną łąkę.

Cele ogólne: Kształtowanie orientacji przestrzennej, świadomości własnego ciała.

Cele operacyjne:

Dzieci potrafią :         - prawidłowo pokazać części swojego ciała

  • zakreślić leniwe ósemki
  • wykonywać ćwiczenia wspólnie z partnerem
  • przejść po sznurku
  • wskazać prawa i lewą stronę

Metody: Weroniki Sherborne, N. C. Keparta, P. Denisona, relaksacyjna.

Formy: zabawa, ćwiczenia, wiersz, piosenka, rebus.

 

Przebieg:

  1. Rebus „ Podróż na wiosenną łąkę”. ( obrazek autobus i łąka)

N: przypina rebus na tablicy.

Dzieci odczytują go.

 

  1. Zabawa z piosenką „ Pociąg”

Dzieci poruszają się jak pociąg i śpiewają piosenkę.

 

  1. Wiersz pt. „ To ja” – dzieci przedstawiają się.

N: mówi wiersz

Dzieci ruchem przedstawiają treść wiersza:

Hopsa-sa – dzieci podskakują obu nóż

Oto ja! –kładą obie ręce na klatce piersiowej

Rączki dwie- wyciągają ręce do przodu

Hopsa- sa, każdy wie -dzieci podskakują

Brzuszek, plecy, szyja, kark,- pokazują poszczególne części ciała

Hopsa-sa – dzieci podskakują obu nóż

Oto ja! –kładą obie ręce na klatce piersiowej

Głowa dwoje uszu ma- pokazują głowę ,a następnie uszy

Usta, oczy, czoło, nos- pokazują wypowiedziane części ciała

No i włosów cała moc- pokazują włosy.

Hopsa-sa – dzieci podskakują obu nóż

Oto ja! –kładą obie ręce na klatce piersiowej

 

  1. Zabawa ruchowa „ Ludzie do ludzi”.

 

Dzieci dobierają się parami i witają się wzajemnie wypowiedzianymi przez nauczycielkę

częściami ciała.( nosami, uszami, łokciami, itd.) Na hasło „ ludzie do ludzi” zmieniają pary.

 

  1. Wizualizacja „ wycieczka na łąkę”- pozycja Cook’a

N: tłumaczy jak dzieci mają się położyć i opowiada :„Wyobraźcie sobie, że leżycie na

miękkiej trawie. Jest piękna pogoda, świeci słońce, po niebie powolutku przesuwają się

białe chmurki. W oddali słychać śpiew ptaków. Cichutko brzęczy pszczoła i szumi woda

w strumyku. Z kwiatka na kwiatek przelatują kolorowe motyle. chcecie złapać jednego

z nich. podchodzicie cichutko, wyciągacie ręce, a motylek wznosi się wysoko ku górze

i odlatuje. Biegacie wesoło po łące nucąc swoją ulubioną melodię.”, a w tle gra muzyka

relaksacyjna pt. „ Wiosna”:

Dzieci leżą na plecach, ręce skrzyżowane (dłonie schowane pod pachami,

kciuki na zewnątrz), nogi skrzyżowane, język przylega do podniebienia, oczy zamknięte

i słuchają komentarza .Ćwiczenie kończy się przyjęciem pozycji w siadzie

z podkurczonymi nogami, stopy równolegle oparte o podłogę, palce dłoni dotykają

się czubkami.

 

  1. Motylki – kreślenie leniwej ósemki.

N: tłumaczy w jaki sposób dzieci  mają kreślić leniwe ósemki, wydaje polecenia.

Dzieci dobierają się parami: jedno trzyma karton z namalowaną leniwą ósemką,

drugie wodzi po tej ósemce zaczynając od środka w przeciwną stronę do wskazówek

zegara. Dziecko wodzi najpierw prawą ręką , potem lewą a na końcu obydwoma.

Potem następuje zmiana.

 

  1. Zabawy w parach „ Na łące”.

N: tłumaczy na czym polegają zabawy i czuwa na ich poprawnym wykonaniu.

„Skała”- dziecko siedzi mocno podparte o podłoże, kolega próbuje przesunąć „ skałę”

pchając lub ciągnąc w różnych kierunkach..

„Rowerek”- dzieci siedzą przodem do siebie, podpierając się na przedramionach,

łączą stopy i wykonują ruchy pedałowania.

„Masaż pleców”- dzieci siedzą złączone plecami i nawzajem masują plecy

poruszając tułowiem.

 

  1. Przechodzenie po sznurku-„Ścieżka”

N: czuwa nad bezpiecznym przechodzeniem przez ławeczkę.

Dzieci przechodzą przodem, następnie bokiem zaczynając od prawej strony ,

potem od lewej.

 

  1. Ćwiczenie rozluźniające „Opalamy się”.

Dzieci leżą na dywanie w dowolnej pozycji z zamkniętymi oczami i słuchają

muzyki relaksacyjnej „ Kryształowa cisza”.

  1. Pożegnanie- przekazanie „iskierki”.

Dzieci przekazują uścisk dłoni.

 

 

 

PIOSENKA „ POCIĄG”.

 

Pędzi pospieszny pociąg,

Po szynach szybko mknie,

Dokąd to, dokąd, dokąd ten pociąg wiezie mnie.

Turkoce pociąg stuk, stuk, stuk

I spieszy się by zdążyć mógł

Żeby na łąkę zdążyć mógł

Turkoce stuk, suk, stuk,

Stuk, stuk, stuk,stuk

Propozycje ćwiczeń porannych metodą gimnastyki twórczejR. Labana                 

 

                                                                              

Metoda ta daje dużą swobodę zadań ruchowych. Przy prowadzeniu zajęć tą metodą

trzeba dzieciom wyjaśnić, co mają robić, ale,, jak robić”, to będzie wynikało z inwencji

twórczej ćwiczących, ich pomysłowości, fantazji, doświadczeń ruchowych. Pokaz

nauczyciela na zajęciach prowadzonych tą metodą staje się zbędny, schodzi na dalszy plan.

W pracy z dziećmi stosuje się pięć tematów generalnych.

 

TEMAT I : Wyczucie własnego ciała.

Dziecko manipuluje, bawi się własnymi rękami, nogami, palcami, wykonuje wszelkie ruchy

w stawach w sposób dowolny, stosując na przemian: ruchy dynamiczne i powolne, w napięciu

i rozluźnieniu, ruchy globalne lub zlokalizowane w określonym fragmencie ciała.

 

TEMAT II :Wyczucie ciężaru ciała [siły ] i czasu.

Dziecko łatwiej uchwyci właściwości ruchu [ ruch raptowny, wolny, szybki, ociężały, słaby,

mocny ], gdy jednocześnie potrafi wyczuć czas trwania ruchu.

Ćwiczący wytrzymują taki ruch w jakiejś pozycji, a następnie przechodzą do pozycji

spoczynkowej.

 

TEMAT III : Wyczucie przestrzeni.

Podstawowymi ćwiczeniami są tu ruchy ograniczone, skrępowane oraz szerokie, fantazyjne,

penetrujące przestrzeń poprzez biegi, podskoki, skoki, obroty itp.

Ruch ten może odbywać się na poziomie niskim [ pełzanie, czworakowanie, toczenie, przewroty] ,

średnim [skradanie się, chód skulony z pochyleniem 

ciała ]i wysokim [w pozycji wyprostowanej, we wspięciu, z podskokami, skokami, obrotami itp. ]

 

TEMAT IV : Wyczucie płynności ruchów i ciężaru ciała w przestrzeni i czasie.

Ćwiczenia polegają na ruchach lokomocyjnych wykonywanych po bardzo różnych liniach

z różną szybkością, przy czym mogą one być wykonywane w rytmie klaskania, uderzania

w instrument perkusyjny lub z towarzyszeniem muzyki czy też śpiewu. Wchodzą tu również

zabawy taneczne.

 

TEMAT V : Adaptacja ruchów własnych do ruchów partnera.

Jest to temat pobudzający szczególnie do wykazania inwencji twórczej, z tym jednak,

aby czynności indywidualne były zbieżne z zamysłem partnera, nauczyciela lub grupy.

Do ćwiczeń tej grupy należą: rozłączanie, dialog,

oraz statuetki wykonane w grupach

Zestaw I  Wycieczka do lasu.

 

Rodzaj ćwiczenia

Treść, organizacja i sposób wykonania ćwiczenia

Wyczucie własnego ciała.

Spacer do lasu- dzieci chodzą lub biegają w dowolnym kierunku w rytm muzyki.

Wyczucie własnego ciała.

Jeżyki – dzieci zwijają się w kłębek i rozwijają się.

Wyczucie ciężaru ciała [siły] i czasu.

Przerzucanie kładki przez strumyk – dzieci naśladują przenoszenie wyimaginowanego ciężkiego przedmiotu.

Wyczucie przestrzeni.

Zrywanie szyszek – dzieci sięgają rękami jak najwyżej, pokazują zrywanie szyszek.

Wyczucie płynności ruchów i ciężaru ciała w przestrzeni i czasie.

Bieg między drzewami – dzieci biegają slalomem

między drzewami [chorągiewki ].

 

Zestaw II  Na łące.

 

Rodzaj ćwiczenia.

Treść, organizacja i sposób wykonania ćwiczenia.

Wyczucie własnego ciała.

Powitanie – dzieci biegają w rytm muzyki, na przerwę zatrzymują się i robią ukłon w różny sposób.

Wyczucie ciężaru,[ siły] i czasu.

Toczenie kamienia – dzieci ruchem pokazują czynność toczenia ciężkiego kamienia.

Wyczucie ciężaru,[ siły] i czasu.

Świeci słońce, pada deszcz – na hasło ,,świeci słońce” dzieci prostują się i wyprężają, na hasło ,,pada deszcz’ dzieci pochylają się i kulą.

Wyczucie przestrzeni.

Motyle –  dzieci biegają w różnych kierunkach na uderzenie tamburyna przykucają.

Wyczucie płynności ruchów i ciężaru ciała w przestrzeni i czasie.

Dzieci i pszczoły – dzieci naśladują skradanie do ula, a następnie ucieczkę przed pszczołami.

Wyczucie własnego ciała.

Spacer – dzieci maszerują w rytm muzyki.

 

 

Teksty piosenek do przedstawienia

 

PIOSENKA. „Do dzieciaków, przedszkolaków, przyszła dzisiaj wiosna”

Do dzieciaków, przedszkolaków, przyszła dzisiaj Wiosna.

Ukłoniła się uprzejmie kwiatki nam przyniosła

      

  Ref: Małe, duże, kolorowe a wszystkie pachnące.

         Rozsypała je w ogrodach, w lasach i na łące.

 

Tu stokrotki, a tam bratki i sasanek kilka.

Przebiśniegi i kaczeńce, krokusy na szpilkach.

Ref;

Wszystkim kwiatkom Pani Wiosna motylki też dała.

Aby łąka przez dzień cały pięknie wyglądała.

 

PIOSENKA: „Tęczowy bal”

Już wiosenne słonko świeci.

Już zwierzęta mają dzieci.

Przyleciały też bociany.

Cały Świat jest roześmiany.

     A na łące obok lasu  ,bal rozpoczął się tęczowy.

     To motyle i biedronki zaprosiły do zabawy pszczoły.

 

Ref: I wirują pomiędzy kwiatami.

Dotykają płatki skrzydełkami.

Słonko mocno ich ogrzewa.

Słownik arie dla nich śpiewa.

 

Już zielona trawka rośnie.

Dzięki małej pięknej Wiośnie.

Żaby w stawie znów kumkają.

 Do skakania zapraszają.

     A na łące obok lasu, bal rozpoczął się tęczowy.

 

PIOSENKA: „O wiośnie to piosenka”

O wiośnie to piosenka,

O wiośnie to melodia

Ukryta w małych dzwonkach,

Zielona tak jak łąka

 

O wiośnie to piosenka,

O wiośnie to melodia

Kołysze rankiem kwiaty,

 uśmiecha się do słonka

 

O wiośnie to piosenka,

O wiośnie to melodia

Motylom gładzi skrzydła

 I lata jak biedronka

 


Ostatnia aktualizacja: 2020-03-25